20 augustus 2022

Parasite draait in ’t Perron

parasite unnamedHEEZE – Voor het eerst in de geschiedenis van de Oscar-uitreikingen won een Zuid-Koreaanse regisseur met zijn film 4 Oscars. Een totaal overdonderde Boon Jong-Ho nam verlegen de beeldjes in ontvangst. Eerder won hij al een Gouden Palm op het festival van Cannes.

Het verhaal lijkt heel simpel: de arme familie Kim woont in een klein kelderappartement en kan nauwelijks het hoofd boven water houden. Zoon Ki-woo krijgt een unieke mogelijkheid: een oude schoolvriend die in het buitenland gaat studeren, vraagt hem zich voor te doen als een student om de tienerdochter van de rijke familie Park bijles te geven. Als hij eenmaal is aangenomen bedenkt hij een plan om al zijn familieleden onder schuilnamen bij de Parks aan het werk te krijgen: zijn zus Ki-jeong wordt de kunstlerares van de Benjamin van de familie, hun vader Ki-taek wordt de chauffeur van de Parks en uiteindelijk werken ze de huishoudster eruit om moederlief Chung-sook in die positie aangesteld te krijgen.

Deze eerste helft van Parasite is zo nu en dan dolkomisch. Enerzijds door de manier waarop de Kims de Parks voorliegen en oplichten en de rijke Parks dit laten gebeuren omdat ze dankzij hun rijkdom wereldvreemd zijn geworden, en puur op en in zichzelf zijn gericht. Anderzijds werkt de uitvoering van het plan van Ki-woo als een soort heistfilm, inclusief het vervalsen van documenten, kostuums en het bedenken van overtuigende achtergrondverhalen. De Kims beroven echter geen bank, maar bezorgen henzelf goed betaalde banen om eindelijk een beetje normaal rond te kunnen komen. Het verhaal maakt regelmatig een onverwachte draai waardoor er verrassende plots ontstaan.

 't Perron (c) margot van den boer

’t Perron
(c) margot van den boer

Een fantastische film die je bijblijft en regelmatig verwondert.

 

Deze film is te zien op vrijdag 18 september om 20.00 uur in de Rabozaal van ’t Perron. Toegangsprijs: € 5,00.

Entree: € 5,00 incl. koffie/thee vooraf. Koop uw kaarten vooraf op www.tperron.nl of aan de bar bij het Perron.

I.v.m. coronamaatregelen is er plaats voor slechts 50 personen.

Schoolstraat 48 / 5591 HM Heeze / info@tperron.nl / 040 226 42 52

Word ook AutoMaatje!

automaatje OIP 5e6759e5a1266logo_automaatjeHEEZE – LEENDE – ANWB AutoMaatje gaat dit najaar in Heeze-Leende van start.
Nederland telt ruim 4 miljoen ouderen. 25 procent daarvan voelt zich eenzaam. Dat komt vooral omdat ze niet meer kunnen autorijden, op de fiets springen of een stukje kunnen lopen. Geen vervoer betekent dat mensen geïsoleerd raken en zich eenzaam kunnen gaan voelen. Met ANWB
AutoMaatje kunnen zij weer meedoen in de maatschappij!
AutoMaatje worden?
Even naar de kapper, op familiebezoek of naar een winkel in de buurt… Als vrijwilliger vervoert u met uw eigen auto tegen een kleine kilometervergoeding minder mobiele plaatsgenoten. U bepaalt zelf hoe ver en hoe vaak. De professionals van de ANWB en Cordaad Welzijn bieden het AutoMaatje platform waarop dit duurzaam mogelijk is!
Vragen of aanmelden?
Neem contact op met Marlon Korsten van Cordaad via marlonkorsten@cordaadwelzijn.nl of op 06-20372237. Zij kan u alles vertellen over AutoMaatje zijn. Op de website van de ANWB vindt u ook informatie over AutoMaatje.
AutoMaatje Heeze-Leende is een samenwerking tussen de ANWB, Cordaad Welzijn en de gemeente Heeze-Leende.

cordaad welzijngemeente Heeze-Leende

Badminton gaat weer beginnen

uitwisseling Maarheeze-BVHHEEZE – Badminton start dinsdag 1 September weer !

 

“Na enkele keren afgelopen maanden gespeeld te hebben buiten op het korfbal veld mogen we weer binnen in de zaal spelen. Dit alles natuurlijk met in acht neming van de COVID-19 regels.

Ook toeschouwers zijn welkom om eens te komen kijken.”

 

Badminton is een erg actieve sport met een lage drempel om te starten.

Iedereen is welkom vanaf 19.30 uur in de Sporthal de Pompenmaker in Heeze.

 

 

 

Nieuwe voorzitter RTV Horizon

retinalogo-300x99HEEZE-LEENDE –  CRANENDONCK – Per 1 augustus 2020 wordt Jan van Tulden de nieuwe voorzitter van RTV Horizon. Hij neemt deze taak over van Jan Waterschoot, die sinds november 2017 voorzitter was. Waterschoot was al eerder, tussen 2003 en 2010, voorzitter van RTV Horizon. Hij blijft bij de omroep betrokken. 

Jan van Tulden heeft bijna dertig jaar deel uitgemaakt van de gemeenteraad van Cranendonck. Hij was er twee periodes wethouder, waaronder tussen 2014 en 2018. Hij is voorzitter van de Zorgadviesraad Cranendonck. 

Over zijn vertrek zei Jan Waterschoot: “Met veel genoegen kijk ik terug op de periodes waarin ik leiding heb mogen geven aan RTV Horizon. We hebben heel veel bereikt. Het is goed dat de verdere uitbouw van Horizon onder leiding van een nieuwe voorzitter wordt ingevuld. Ik heb er samen met het bestuur en de vrijwilligers alle vertrouwen in dat Jan van Tulden dit op een energieke wijze zal leiden”. 

Over zijn aantreden zegt Jan van Tulden: “Ik heb er zin in om RTV Horizon te ondersteunen bij haar verdere ontwikkeling. Het bestuur en de vrijwilligers van Horizon zitten vol ambitie. Mijn boodschap voor de komende jaren is: wij gaan nog meer verbinden, verdiepen en vernieuwen. Ik dank Jan Waterschoot, die heel veel voor de omroep heeft betekend”. 

RTV Horizon is door het Commissariaat voor de Media aangewezen als lokale omroep voor de gemeenten Cranendonck en Heeze-Leende. Horizon is actief op de radio, televisie, internet en sociale media. De kern van de omroep bestaat uit ongeveer 35 vaste vrijwilligers. Daarnaast zijn er een 25-tal vrijwilligers die de omroep incidenteel ondersteunen.

IJsje voor jonge mantelzorgers

imagesHEEZE – LEENDE – Jonge Mantelzorgers Heeze-Leende krijgen ‘verkoeling’ deze zomer. Soms kun je wel wat verkoeling gebruiken. 

BEN JIJ EEN JONGE MANTELZORGER?

Heb jij een gehandicapt broertje of zusje, een opa met dementie, een ouder met psychische problemen of een verslaafd gezinslid? Je bent niet de enige. Ongeveer een kwart van de jongeren in Nederland groeit op met ziekte en zorg in de thuissituatie. Zij zijn ‘jonge mantelzorger’.

Als jij thuis een familielid hebt die veel zorg nodig heeft omdat hij of zij langdurig ziek is, mag jij jezelf jonge mantelzorger noemen. Langdurig ziek zijn kan op veel verschillende manieren, zowel lichamelijk als geestelijk. Iemand met een psychische ziekte of verslaving kan net zo veel hulp nodig hebben als iemand met een lichamelijk ziekte of handicap.

Herken je jezelf hier dan is het steunpunt Mantelzorg in Heeze-Leende er ook voor jou.

Meld je in de week van 3 tot en met 7 augustus bij ’t Perron aan en ontvang daarbij een verkoelende traktatie van IJssalon Kees. Die heb je verdiend.

Voor meer informatie: steunpuntmantzelzorghl@cordaadwelzijn.nl of 06-51851354

Adriaan vertelt vanuit Colombia: virtuele lessen

 Adriaan van der Velden woont en werkt in Colombia. Dit keer vertelt hij over virtuele lessen. 

“Dikke complimenten voor de leerkrachten. Zij hebben nog steeds het overgrote deel van de kinderen aan het studeren. Dat is een heel groot compliment waard. De omstandigheden waarin zij hun werk moeten doen zijn gewoon heel moeilijk. Virtueel lesgeven in een land waar 30% van de bevolking de beschikking heeft over internet, die dan ook nog voor het overgrote gedeelte in de stad wonen, is geen sinecure.

Alleen de allerkleinsten hebben geen les, maar ook de kleuterklas krijgt elke dag hun huiswerk. We hebben over de hele school slechts 6 kinderen die niet constant meedoen met de lessen. Komt bij, dat ze ook nog eens niets achterlopen op de planning.

Het is regentijd en met een stevige bui valt de stroom meteen uit. Het voordeel van virtueel lesgeven is dat de lesuren flexibel kunnen worden ingevuld. Dan moet je wel kinderen en ouders hebben die daar geen probleem mee hebben. Dan moet je ook ouders hebben die het geld uit willen geven om een dag een werkende telefoon of internet te hebben. Voor de ouders die dat niet kunnen betalen printen de leerkrachten het huiswerk uit en bezorgen ze deze bij de kinderen. We hebben geen echte cijfers maar ik weet vrijwel zeker dat er maar heel weinig scholen in Colombia zijn die dit voor elkaar krijgen.

In het grootste gedeelte van het land wordt er geen onderwijs gegeven. Daar raken de kinderen een heel studiejaar kwijt. Dat jaar gaan ze hoogstwaarschijnlijk volgend jaar ook niet overdoen. Hier is het papiertje belangrijker dan het diploma en hoe eerder de kinderen van de school af zijn hoe eerder ze aan het werk kunnen.

In het dorp is nog steeds geen corona. Er zijn een paar mensen gestorven met verschijnselen van de ziekte maar er zijn geen echte zieken. Dat is belangrijk omdat er nu nog steeds geld verdient kan worden. Dat is wel minimaal.

We delen nog steeds elke dag voedsel uit aan de kinderen die anders maar 1 maaltijd per dag zouden krijgen. Een kind met honger kan niet leren, ook niet virtueel.

Het probleem van gebrek aan voeding is steeds groter aan het worden in Colombia. Ondervoeding van heel veel kinderen is dreigend aanwezig. En als een kind eenmaal ondervoed is dan heeft dat kind jaren nodig om weer de oude te worden. Dat krijgt op heel veel gebieden een achterstand die het maar heel moeilijk in zal kunnen halen. Dat probleem hebben we nog niet in het dorp dankzij de leerkrachten die als een kloek op hun kinderen passen.”

Adriaan vertelt vanuit Colombia: Onschuldig veroordeeld

Adriaan van der Velden woont en werkt in Colombia. Dit keer vertelt hij over: Onschuldig veroordeeld                                             

“Zo voelen we ons door het corona virus. Gisteren waren we precies 4 maanden opgesloten in ons huis. Sinds een maand mogen we 1 uur in de morgen sporten tussen 5.00 en 7.00 uur en een keer in de 10 dagen mogen we naar de dichts bij zijnde supermarkt.

Als je mij ooit verteld zou hebben dat ik nog een keer uit zou kijken naar het moment dat ik naar de supermarkt zou gaan dan had ik je uitgelachen. Maar nu is het al 4 maanden een van mijn hoogtepunten. Ik moet glimlachen als ik af en toe de reacties lees in Nederland op de Corona maatregelen. Hele discussies over afstand houden en wel of geen mondkapje. Dat is een luxe die wij niet kennen.

Naar buiten is met mondkapje. Als ik hard loop dan heb ik mijn mondkapje onder mijn lippen hangen omdat ik het lastig vind om mijn ademhaling te controleren met zo een ding voor mijn mond. Maar ik moet er dan wel rekening mee houden dat ik verschillende keren aangesproken wordt met, mijnheer U heeft uw mondkapje niet goed op.

In Cartagena zijn 35.000 kleine ondernemers. Die hebben al die tijd geen inkomen en de hulp die ze gekregen hebben is minimaal. Een paar voedselpakketten en de mogelijkheid om een dure lening af te sluiten. En toch blijft iedereen binnen en gaat niemand open. Ze willen wel maar ze weten ook dat het eigenlijk niet kan. Dat komt omdat de intensive care bedden, landelijk voor 80% bezet zijn. Met andere woorden het gezondheidssysteem loopt de kans om in te storten. In de grootste brandhaarden, Bogota en Barranquilla heeft het leger de straten over genomen. Er wordt hard opgetreden voor diegene die de regels overtreden.

Colombia heeft nu 155.000 besmettingen en 5500 doden. Maar het ergste is dat die cijfers nog steeds oplopen. Er zijn al een paar departementen die geen een bed meer vrij hebben op de intensive care. Tel daarbij oplopende besmettingen en dan hoef je geen slimme jongen te zijn om te zien dat dit wel eens goed fout kan gaan.

Er gaan nu stemmen op om het hele land voor onbepaalde tijd binnen te laten blijven. Maar het handhaven in de arme wijken is een onmogelijke opgave. Daar is de dood teveel aanwezig in hun normale leven. Daar is het Corona virus alleen maar een manier meer om dood te gaan. Voor hun is het gewoon dansen met de dood. Dus wij hebben ons er al lang bij neer gelegd dat we nog wel eens een hele tijd langer binnen mogen blijven.”

Adriaan vertelt vanuit Colombia: virtueel

Adriaan van der Velden woont en werkt in Colombia. Dit keer: Virtueel 

“De scholen zijn nog steeds gesloten en ik geloof er helemaal niets van dat ze dit jaar nog open gaan. Er is hier een panische angst dat de kinderen iets kan overkomen. Daar is helemaal niet tegenop te argumenteren. Toen de president liet doorschemeren dat ze plannen hadden om de scholen weer te openen ontplofte het land bijna. Het journaal opende ermee en de kranten hadden er een halve voorpagina voor nodig om uit te leggen dat de regering helemaal gek was geworden. Die durven er dus zelf nooit meer over te beginnen.

Ik heb op de school van onze pleegdochter gevraagd naar de argumenten om de kinderen niet naar school te sturen. Daar heb ik geen punten mee gescoord. Er valt niet te praten als er een risico is van besmetting voor de kinderen. En helaas, er is hier risico voor de kinderen. Hier zijn kinderen van alle leeftijden gestorven aan corona. En elk dood kind is hier dagen gespreksstof.

Ook in het dorp is er niet over te praten. Een normaal gesprek over corona is niet mogelijk. Paniek heeft de overhand. Er is een mogelijke corona dode in het dorp en dat was meteen het einde van de relatieve rust die er in het dorp was. Deze patiënt was een terugkomer.

Heel veel bewoners die in de stad werkten zijn teruggekomen naar hun geboortedorp. In de stad is er geen werk meer en in het dorp helpt iedereen elkaar. Voor zover ik weet is er verder niemand besmet. Ze hebben de familieleden getest en die waren allemaal negatief.

Maar het vertrouwen is weg. Iedereen die een keer durft te hoesten is meteen een mogelijke corona patiënt. De geruchten van de mogelijke besmettingen variëren van 25 tot 50 personen. Dat gaat niet veranderen.

Het is regentijd en de temperaturen schommelen nu van heel warm tot fris. Vrachten mensen hebben nu de griep en die zijn dan meteen gebombardeerd tot mogelijke corona patiënt. Ze testen zogenaamd wel maar daar heb ik geen millimeter vertrouwen in. Dit is platteland.

Vanuit alle hoeken worden bloedmonsters opgestuurd naar Monteria. De hoofdstad van Cordoba. Daar hebben ze een laboratorium die 150 testen per dag kan controleren. Als alle dorpen in Cordoba net zoveel monsters opstuurt als ons dorp moet de koelcel volstaan. De wil is er maar zoiets hebben ze hier nog nooit meegemaakt. Dit vraagt een organisatie die ze hier nog nooit gekend hebben. Dat is meteen mijn grootste zorg. Hoe gaan ze in hemelsnaam dit virus onder controle krijgen? “

Adriaan vertelt vanuit Colombia: Honger of ziek?

Adriaan van der Velden woont en werkt in Colombia. Met regelmaat stuur hij een bericht. Dit keer: Honger of ziek.
“Op 10 maart is hier alles op slot gegaan. Nu zijn we 3 ½ maand verder en is nog steeds alles compleet dicht. De druk om hier een einde aan
te maken word met de dag groter en dat is volkomen te begrijpen.
De hulp die de overheid biedt blijft beperkt tot de mogelijkheid om een lening af te sluiten. Maar de verhuurders willen elke maand hun geld. Ook gas/water/licht blijven gewoon hun rekeningen sturen. Alleen enkele hele grote bedrijven betalen hun personeel nog voor een gedeelte door. Als er echter geen inkomsten zijn dan is het onmogelijk om rekeningen te betalen. Vet op de ribben kennen ze hier niet, het beetje reserve dat de bedrijven hadden is allang op.
Dus zit het overgrote deel van het personeel thuis zonder inkomsten. Tot nu toe hebben 97 bedrijven in het centrum voor goed hun deuren
gesloten. Die lijst is elke week groter. Er gaat nu geen dag voorbij of een groep ondernemers dient een verzoek in bij de gemeente om de
deuren open te mogen doen. Ze beginnen steeds meer samen te werken en dus word de druk op de overheid groter en groter. Maar het aantal besmettingen stijgt nog elke dag met 3500 personen. De teller loopt richting de 100.000 besmettingen. Het aantal geregistreerde doden staat op 3100 maar dat aantal is in werkelijkheid veel hoger. Ik heb net nog een foto in de krant gezien waarbij de kinderen met het dode lichaam van hun moeder het ziekenhuis uit vluchten. De overheid wil dat de lichamen gecremeerd worden maar dat wil hier vrijwel niemand. Ze bevolking is zwaar gelovig en velen denken dat een gecremeerd lichaam niet naar het hiernamaals gaat. Dat heeft al tot de nodige doodsbedreigingen voor
het medisch personeel opgeleverd. Dus is de doodsoorzaak gewoon long ontsteking. Ik zou nu niet graag in de schoenen staan van de overheid.

Ze kunnen er bijna niet onderuit om de beperkingen te versoepelen. De bevolking heeft honger. De voedselhulp is bij lange na niet genoeg. De intensive care afdelingen liggen gemiddeld voor 70% vol in het land. Tot nu toe heeft Colombia het redelijk onder controle. Ze moeten links en rechts wel met vliegtuigen de patiënten vervoeren maar ze worden geholpen. Maar als nu alles open gaat dan weet ik niet wat er gaat gebeuren. De regering heeft eigenlijk geen keus meer. Het wordt steeds meer een keus tussen honger en ziekte. Wij kunnen alleen maar een kaars aansteken.”

Verlieservaringen in het Coronatijdperk

cordaad welzijnHEEZE – LEENDE – De term mantelzorg wordt vrij vertaald vaak als volgt uitgelegd: de zorg die men binnen de naaste omgeving verleent aan diegene die een mantel nodig heeft die verwarmt, beschut en beveiligt.

Jij bent zo’n mantelzorger, iemand die vol toewijding een naaste bijstaat. Mantelzorgers kenmerken zich door een hoog aanpassingsvermogen; je hebt je immers telkens opnieuw weer te verhouden tot wat er is en mogelijk telkens ook verandert en verloren gaat. Dit aanpassingsvermogen staat ook voor hoe je omgaat met het veranderen van het toekomstperspectief, het verlies van gezondheid of bijvoorbeeld het verlies van vrijheid om een keuze voor iets te maken. In dat kader gaat het om hoe je omgaat met het verlies van deze (en mogelijk meer en/of andere) aspecten in je leven.

De Vlaamse rouwspecialist Manu Keirse introduceerde in deze context de term ‘levend verlies’. Hij duidt daarmee de levenslange rouw die je ervaart als jijzelf of een naaste getroffen wordt door een chronische ziekte of beperking. Het gaat over verdriet dat op elk moment kan oplaaien, verwacht of onverwacht en dat soms verergert door de jaren heen.

En dan komt COVID-19…..

Daar waar iedereen zich opeens moet aanpassen aan het virus dat de wereld lam legde, komt deze aanpassing er voor de mantelzorger nog bij. Voor sommigen brengt de pandemie een steekvlam van verlies: je mag je dierbare bijvoorbeeld niet meer de zorg geven die je gewend bent te geven of je verliest deze dierbare zelfs; je mag elkaar niet meer zien of en voelt je machteloos. Anderen voelen bijvoorbeeld een stukje erkenning in de zin dat ook hun omgeving nu ervaart hoe het voelt om beperkt te worden in het dagelijks leven. In alle gevallen gaat het om aanpassen. En wat kunnen er dan een scala aan emoties voorbijkomen. Herken en erken jij deze emoties? Of is het ingewikkeld daaraantoe te geven? Waar liep je tegenaan in de afgelopen maanden? Wat heeft je overeind gehouden? Zelfzorg en gehoord worden welk verlies jij hebt geleden. Wat zou je helpen daarin te onderzoeken?

Allerlei onderwerpen die we, in samenwerking met Cordaad Welzijn, graag met jullie bespreken op een thema-avond op woensdag 8 juli aanstaande. Wij zijn twee gediplomeerd verliesbegeleiders, Julian van de Moosdijk en Louise Niesten-Sellink. Naast een professioneel oor hebben we ook oog voor jouw persoonlijk verhaal en gaan we in op achtergronden van verlies en rouw, speciaal gericht op mantelzorgers. Weet je welkom met jouw verhaal!

Wanneer: woensdag 8 juli van 19:30 tot 21:30

Waar: t Perron, Schoolstraat 48 Heeze, zie het informatiescherm in de foyer voor het lokaal.

Mogelijk is dit een bijeenkomst die voor u van meerwaarde kan zijn.  Heeft u belangstelling om aanwezig te zijn dan kunt u zich nog aanmelden tot dinsdag 7 juli a.s door HIER te klikken . Dan komt u direct op de aanmeldpagina.

Mochten er vragen zijn dan horen wij die graag.

Met vriendelijke groet,

 

Björn Roos

Marlon Korsten

 

Steunpunt Mantelzorg Heeze-Leende

Telefonisch bereikbaar op maandag, dinsdag  en donderdag via

06-51861354

www.cordaadwelzijn.nl