4 juni 2020

Tellen, beheren en beschermen

In Nederland zijn vele duizenden mensen als vrijwilliger actief in de natuur. Ze beheren, beschermen of tellen. Vaak is er nog weinig uitwisseling tussen deze vrijwilligers en dat is zonde. Door goede samenwerking kan veel meer natuurwinst worden bereikt.

Iedere zaterdag in de wintermaanden gaan honderden mensen op pad om knotwilgen te snoeien, geriefhoutbosjes uit te dunnen of poelen te schonen. In het voorjaar gaan de weidevogelbeschermers op pad om grutto’s te redden en eind mei gaan talloze vogelaars nog voor vijf uur hun bed uit om broedvogels te karteren en lopen overdag vrijwilligers vlinder- en reptielenroutes. Dit zijn allemaal belangrijke activiteiten en hard nodig in ons overvolle land waar de natuur onder druk staat.

Kleine ijsvogel in Weerterbos

Kleine ijsvogel in Weerterbos gered door vrijwilligers (foto: Kars Veling)

Er zijn vrijwilligers die zich zowel met tellen als met beheren en beschermen bezig houden en daar zie je dat het resultaat vaak erg goed is. Een goed voorbeeld vinden we in het Weerterbos, waar Harrie Vossen al jarenlang bijhoudt hoe het met allerlei dieren gaat. Zo zag hij een sterke achteruitgang van de kleine ijsvogelvlinder. Door het steeds verder dichtgroeien van de paden kwam er steeds minder licht en werd het leefgebied voor deze zeldzame vlinder bedreigd. Samen met veel vrijwilligers en in nauw overleg met het Limburgs Landschap is hij kleinschalig gaan kappen. Door hier en daar bomen weg te halen ontstond een veel gevarieerder bos, waar de kleine ijsvogelvlinder van profiteerde, maar ook andere soorten. Door de plekken waar maatregelen zijn uitgevoerd te blijven monitoren werd ook het resultaat gemeten. Daardoor zagen de vrijwilligers wat hun activiteiten opleverden, maar ook kon worden bijgestuurd als bleek dat de maatregelen niet het gewenste effect hadden. In dit geval heeft de combinatie tellen, beheren en beschermen een heel duidelijke meerwaarde.
Bron: Natuurberichten

Laat wat van je horen

*