17 november 2018

Tekeningen op plexiglas van Vivian Heyms

Vivian Heyms bij plaatsing van kunstwerk

Vivian Heyms bij plaatsing van kunstwerk

HEEZE – Onlangs opende de expositie “Landkunst” op Fort Sabina in Heiningen, nabij
Willemstad. Negen jonge kunstenaars maakten voor deze expositie een buitenkunstwerk dat is
geïnspireerd door de geschiedenis, heden en toekomst van de locatie, De Zuiderwaterlinie, het
gebied Waterpoort en het thema “water”. Verhalen die daar voor het oprapen liggen.

Een van die 9 kunstenaars is Vivian Heyms, die momenteel woonachtig is in Eindhoven, maar
opgegroeid is in Heeze. Haar ouders wonen nog steeds in Heeze waardoor ze een sterke band met dit dorp heeft en er nog vaak is.

Vivian (1990) is afgestudeerd als illustrator en maakt vaak gebruik van de geschiedenis. Ze wil
mensen verhalen vertellen uit het verleden, waarmee ze kunnen reflecteren op het heden. In dit
geval het verhaal van de watersnoodramp, welke ook dit deel van Brabant noodlottig trof.2018-06-16 Vivian bij haar kunstproject 2[84606]

 

Vivian verdiepte zich in de verhalen rond het fort, dat gebouwd is door Napoleon. Ze was verrast
toen ze hoorde dat het daar met de watersnoodramp helemaal rondom, onder water heeft gestaan.
Ze wist niet dat ook dit gebied getroffen was door de ramp. Dat maakte haar nieuwsgierig en ze
besloot om haar werk over die geschiedenis te maken.

In de nacht van zaterdag 31 januari op zondag 1 februari 1953 was het twee dagen na volle maan.
Tussen 4.00 en 6.00 uur ’s nachts steeg het water tot een extreme hoogte. Veel mensen lagen met
een gerust hart te slapen, omdat ze dachten dat de storm niet zo heftig zou zijn.
Een oude volkswijsheid vertelde immers dat “als eb niet kwam, de vloed meestal wel meeviel”.
Door een combinatie van stormvloed en springtij was dit helaas niet het geval. Uren eerder waren
mensen gewaarschuwd dat er een storm zou komen in combinatie met hoogwater.
Veel mensen begrepen de boodschap niet of namen deze niet serieus.

Het probleem bij de watersnoodramp was dat de mensen de boodschap niet hoorden en niet
beseften hoe erg de stijging van het water was. Ze voelden zich veilig achter de dijken. Hierdoor
werden ze overvallen door het water. Dat gebeurt nu ook, alleen langzamer dan in die nacht.
De boodschap van de zeespiegelstijging werd en wordt nog steeds niet altijd gehoord of serieus
genomen en het lijkt alsof we niet goed weten hoe we daarop moeten reageren.

Op indrukwekkende wijze vertelt Vivian het verhaal van de watersnoodramp met haar tekeningen,
die afgedrukt zijn op doorzichtig plexiglas, zodat je door het verleden naar het heden kijkt.
Deze platen zijn geplaatst in een houten frame en staan op een heuvel van fort Sabina.
Hoe verder je de heuvel oploopt, hoe verder het water stijgt.

De expositie op fort Sabina is te bezichtigen tot medio oktober.

Laat wat van je horen

*