25 augustus 2019

Kempro: Voedingsbodem voor creatie

kempro434a7b96-096e-47f7-ad9b-fbe316050fa2

Van 11 maart tot 30 april Mariëlle van den Bergh, Liesbeth Bijkerk en Helma Veugen

 

 

STERKSEL – Drieluik van inspiratieskempro galerie fb4cc8ef-6bd9-4772-aa42-55040798a99a

De artistieke zwaargewichten die de adviesgroep vormen van Galerie Kempro hebben inmiddels de faam opgebouwd dat zij wonderbaarlijk interessante melanges van kunst presenteren. Komende tentoonstelling bevestigt die reputatie. Drie gerenommeerde regionale kunstenaressen combineren hun geheel eigen en originele benadering van creatie tot één verbluffende totaalpresentatie. Mariëlle van den Bergh haalt inspiratie uit verre reizen en vat impressies samen in kunstwerken met gecombineerde technieken. Liesbeth Bijkerk keert in zichzelf om ontdekkingsreizen-met-ogen-dicht te beleven, welke zij uitbeeldt in haast dromerige doeken. Helma Veugen gaat het liefst uit van één enkele boom waarin zij verleden én toekomst herkent en ze stroomlijnt die beelden op canvas.

 

Reizen
Verre, lange reizen, boordevol impressies, verbazingen en emoties schreeuwen om visualisatie. Zo begint Van den Bergh een kleine tien jaar geleden met het verwerken van impressies in kunst. Evenals haar reizen, zijn haar uitingsvormen groots en gevarieerd: levendige wandkleden blijken het ultieme medium om de caleidoscoop te presenteren. Tasmanië, Japan, India, Canada, China, Scandinavië en IJsland. Natuur kan centraal staan, maar ook onze vaderlandse geschiedenis, gezonken scheepswrakken of de vormen van sterrenstelsels. “Tegenwoordig combineer ik verscheidene materialen en technieken in één werk. Op mijn thuishonk als artist-in-residence in het EKWC, European Ceramic Workcentre in Oisterwijk, voeg ik keramiek toe aan geweven, gebreide of geborduurde ondergrond waarvoor ik te gast mag zijn in het Textiel Museum Tilburg”. Een huwelijk tussen textiel en keramiek. Kleurige grootse wandtapijten, een levensgrote boom met een bast van textiel en takken van glas: Mariëlle van den Bergh toont zich in al haar werk een veelzijdig, bereisd kunstenares.

Fantasie
“Abstract bestaat niet. Ik schep beelden waarin ieder het eigene in kan zien, elke keer weer. Mijn expressie is vooral de basis voor een geheel op eigen fantasie gestoelde persoonlijke ‘afbeelding’ in de geest van de toeschouwer. Mijn inspiratie haal ik uit emoties die ik voel bij herinneringen, ervaringen, schilderijen, teksten of muziekstukken. Daaruit ontstaan mentale indrukken zonder direct tastbare vorm, waaruit ik zelfstandige beelden componeer. Los van alles wat ons dagelijks omringt.” Liesbeth Bijkerk ziet haar werk als sporen van herinneringen, ze schildert associatief. Zonder directe verwijzing naar de buitenwereld creëert zij een weemoedige en tegelijkertijd inspirerende sfeer. Voornamelijk met gouache en krijt op papier. Bedachtzaam, aarzelend bijna. Beetje dromerig. Ze gebruikt tegenstellingen in kleuren. En in vormen, die ze vaak letterlijk doorsnijdt en dan weer in andere combinaties samenbrengt. Toch blijven die tegenstellingen makkelijk overbrugbaar, want altijd ligt er een bijna onmerkbare, verrassende compositie aan ten grondslag. De droge streek van een kwast, een spetter, of druipende verf, al die elementen duiden erop dat er een mens aan het werk is geweest. Bijkerk is een kunstenaar die erin slaagt de werkelijkheid zó te verinnerlijken dat de artistieke neerslag ervan ongehinderd mooi en helder bij de bezoeker binnenkomt. Iedereen ziet ‘afbeeldingen’ van de eigen geest.

Focus
In het werk van Helma Veugen herken je steeds die ene vorm. Je zou kunnen denken dat het een wolk is, die zich losjes boven de aarde beweegt. Maar het is een boom en hij staat in de Groote Peel.
Het ruige heidelandschap bij Ospel vormt het uitgangspunt voor Veugens werk. Deze oerplek, waar haar opa en vader turf staken, staat haar altijd voor de geest. Met name die ene asymmetrisch karakteristieke boom met één uitwaaierende zijde verbeeldt het heden en het verleden; een magisch inspirerende plek. Zelfs nadat ‘haar’ boom enkele jaren gelden onder aan de stam afbreekt, werkt ze met de gevallen stam samen in alle weersomstandigheden. In alle stemmingen van zowel het landschap als haarzelf. Resulterend in impulsieve gebaren of subtiele lijnen en vlakken, zowel op papier als op lithosteen. Ingetogen, met zichtbaar veel aandacht en zorg. Langzaam maar zeker evolueert het beeld van ‘minder’ boom naar ‘meer’ landschap. “Dit landschap is altijd in mijn gedachten. De schilderijen worden in de Peel gemaakt in alle weersomstandigheden en ik probeer die constante en toch zeer wisselende inspiratie ook zo gevarieerd mogelijk weer te geven. Dat kan variëren van impulsieve gebaren tot subtiele lijnen en vlakken, zowel op papier als op de lithosteen.
Mijn Peelwerken liggen mij na aan het hart.” Die intensiteit spettert van de doeken.
Galerie open: zondag t/m donderdag 13.00 – 17.00 uur. Aan de Kloostervelden (voormalig Providentia).

Antoon Kruysen in Peter van den Braken Centrum

Zelfportret Antoon Kruijsen

Zelfportret Antoon Kruysen

STERKSEL – De expositie van Antoon Kruysen is te zien van zaterdag 14 januari t/m zondag 5 maart 2017 in het Peter van den Braken Centrum, Heezerweg 2, Sterksel. Open zaterdag en zondag van 14.00 tot 17.00 uur.
Het Peter van den Braken Centrum heeft een grote collectie schilderijen in huis van Antoon Kruysen (1898-1977). Hij leerde het vak van zijn vader Jan Kruysen in de jaren dat hij in Heeze woonde, maar volgde ook enige tijd lessen aan de kunstacademie in Rotterdam. In 1922 vertrok hij via Genève naar Parijs, waar het kunstenaarsmilieu hem meer inspireerde. Door de oorlogsdreiging keerde hij echter in 1936 terug naar Nederland en woonde onder andere in Oirschot. In 1946 vestigde hij zich definitief in Frankrijk.

Antoon Kruysen was een hartstochtelijk, temperamentvol en impulsief persoon. Zo schilderde hij ook. Met enkele trefzekere penseelstreken wist hij zijn onderwerp neer te zetten. Of het nu een boerderij, een landschapje, een stadsgezicht, een typetje of een tafereel was, hij schilderde het allemaal met emotie. Treffend wist hij bepaalde typen uit te beelden. Vaak waren dat mensen die aan de zijlijn van de maatschappij leefden, zoals dronkaards, zigeuners en zwervers. Met hen voelde hij zich verwant.
Kruysen ontwikkelde een eigen kleurrijke en expressionistische stijl, waar invloeden in terug te vinden zijn van het fauvisme, Van Gogh, Chagall, Ensor en Soutine.
Uit zijn veelzijdig oeuvre worden zowel werken getoond die hij in Brabant als in Frankrijk maakte.

Dit is de laatste expositie in het teken van de vrienden van Leo Pisa. Met exposities van Peter van den Braken, Frans Manders en nu Antoon Kruysen bracht het Peter van den Braken Centrum een eerbetoon aan de oprichter van het museum, Leo Pisa, die in maart 2016 overleed. Leo Pisa was goed bevriend met Antoon Kruysen. Hij zocht hem meerdere keren op in zijn laatste woonplaats Chartes.
De kerncollectie van het Peter van den Braken Centrum bestaat uit werk van Brabantse kunstenaars die in de eerste helft van de twintigste eeuw in Heeze en omgeving woonden en werkten zoals Jan Kruysen, zijn zoon Antoon Kruysen, Peter van den Braken, Henriëtte Pessers, Martin Roestenburg, A.J. Groenewegen, Hen Euverman en Peer van den Molengraft.