19 september 2018

Adriaan vertelt vanuit Colombia : vrouwen weg

Vrouwen weg
Adriaan: “We zitten in de visverkoop en een onderdeel daarvan is de inkoop. Hier is het garnalenseizoen als de regens beginnen. Dat duurt een paar weken en dan is de garnaal weer verdwenen naar de dieper wateren.
Dat probleem kennen ze niet in Venezuela. Daar is een diepe baai waar het hele jaar op garnalen kan worden gevist. Het zijn ook nog eens grote garnalen en die hebben ze hier het liefst. Deze garnalen worden al vele jaren gekocht door vrouwen die in de weg kennen in Venezuela maar ook in Colombia.
De garnalen worden ingepakt in piepschuimdozen met een inhoud van 80 kilo en vervolgens onder in de bus geladen. Het zijn lange afstandsbussen. Comfortabel en de stoelen kunnen in de slaapstand. Dat is ook wel nodig omdat je voor een reis van San Bernardo naar Maicao 13 uur in de bus moet zitten.

Het is altijd smokkel geweest en de vrouwen weten precies wie ze wat moeten betalen om de garnalen te kunnen kopen. Heel af en toe wordt er een doos garnalen in beslag genomen door een Colombiaanse politieagent die geld nodig heeft maar dat is een incident. Wij helpen al enkele jaren drie vrouwen die zo in het levensonderhoud van hun familie voorzien. Onze hulp bestaat uit het voor financieren van de garnalen en we helpen ze bij de verkoop. Ze doen dit al hun hele leven en weten precies waar de gevaren zijn. Dat is nodig ook omdat er behalve corrupte douane en politie ook nog de nodige bendes rond zwerven. Het transport is ’s nachts met bootjes waarna de garnalen in busjes worden geladen en vervolgens naar de bus worden gebracht.

Maar de situatie is de laatste tijd drastisch veranderd. Behalve de exodus van vluchtende Venezolanen is ook de relatie tussen Venezuela en Colombia snel aan het verslechteren. Het leger van Venezuela is afhankelijk van de oliedollars van Maduro en zij zijn bang dat aan die stroom wel eens een einde aan kan komen. Dus is de controle aan de grens sterk opgevoerd. Daar zijn onze vrouwen de dupe van geworden. Ze hebben de garnalen betaald en zitten in niemandsland te wachten op deze garnalen. Maar niemand wil de garnalen [ vanwege het gevaar ] vervoeren de vrouwen willen niet weg zonder hun garnalen. Ze zitten onder zeer beroerde omstandigheden [ zonder mogelijkheid van contact met de buitenwereld ] te wachten. Dat doen ze nu al 4 weken en ik begin me ernstige zorgen te maken om hun welzijn. Hun geld om eten en drinken te kopen moet allang op zijn.”

Laat wat van je horen

*