20 april 2019

Adriaan vertelt vanuit Colombia: onrust

Onrust

Adriaan: “Het gaat een beetje moeizaam op de school op dit moment. De reden is dat ik twee leerkrachten heb gekort op hun salaris. Dit heb ik om twee redenen gedaan.

De eerste reden: Ze blijven de afspraken, die we samen gemaakt hebben, langs zich neer leggen.
De tweede reden: Het afhaken van twee sponsors.

Het blijft hier een hels karwei. Werken met afspraken. We hebben ons eigen al heel lang aangewend om na het maken van de afspraken heel duidelijk te vragen of ze alles begrepen hebben maar het blijft aan tobben.

Het afhaken van twee sponsors is iets wat kan gebeuren maar het vervelende is dat ze samen goed waren voor een bijdrage van €1500,00 per jaar. We werken met een klein budget en dan hakt dit behoorlijk in op de begroting. Het blijft altijd lastig om een begroting en afspraken te maken voor een schooljaar als je nog niet weet hoeveel geld er binnen gaat komen.

We beginnen in oktober de planning te maken voor het schooljaar dat van januari tot januari loopt. De allergrootste kostenpost blijft het loon. Die is gelukkig al een aantal jaren aan het groeien. We zitten nog steeds € 40,00 onder het minimumloon van € 210,00 per maand maar we komen steeds dichter in de buurt. Als we de begroting voor het komende schooljaar bespreken, vertel ik elk jaar dat dit uiteraard afhangt van de bijdragen die we nog moeten ontvangen. Ook hierbij vraag ik een bevestiging of ze dit goed begrepen hebben.
Maar zodra ze de deur uitgaan hebben ze hun gedachten alleen nog maar bij de loonsverhoging. Dat deze niet zeker is daar wordt echt niet meer aan gedacht.
We hebben vanaf 1 januari de loonsverhoging doorgevoerd en zijn er eind februari achter gekomen dat 2 sponsors zijn afgehaakt. Natuurlijk ook dom van mij om de post, onvoorziene kosten, niet hoger in te schatten. We hebben de helft van het bedrag dat we tekort komen nog in reserve. Dat kunnen we eventueel aanspreken maar we houden graag iets apart voor onvoorzien. Van de andere kant verwacht ik dat dit ook positief uit kan gaan pakken. Ik heb nooit gekort omdat ze het geen van allen makkelijk hebben in het leven. Maar ze moeten ook leren dat ze zelf ook het nodige kunnen doen om hun leven te verbeteren.
Daar is het nakomen van afspraken er een van.

Ook mogen ze best zelf ook nog wel wat extra energie steken om de mensen in Nederland duidelijk te maken dat hun bijdragen heel goed besteed zijn voor het werk wat ze doen.”

Laat wat van je horen

*