11 augustus 2020

Adriaan vertelt vanuit Colombia: Honger of ziek?

Adriaan van der Velden woont en werkt in Colombia. Met regelmaat stuur hij een bericht. Dit keer: Honger of ziek.
“Op 10 maart is hier alles op slot gegaan. Nu zijn we 3 ½ maand verder en is nog steeds alles compleet dicht. De druk om hier een einde aan
te maken word met de dag groter en dat is volkomen te begrijpen.
De hulp die de overheid biedt blijft beperkt tot de mogelijkheid om een lening af te sluiten. Maar de verhuurders willen elke maand hun geld. Ook gas/water/licht blijven gewoon hun rekeningen sturen. Alleen enkele hele grote bedrijven betalen hun personeel nog voor een gedeelte door. Als er echter geen inkomsten zijn dan is het onmogelijk om rekeningen te betalen. Vet op de ribben kennen ze hier niet, het beetje reserve dat de bedrijven hadden is allang op.
Dus zit het overgrote deel van het personeel thuis zonder inkomsten. Tot nu toe hebben 97 bedrijven in het centrum voor goed hun deuren
gesloten. Die lijst is elke week groter. Er gaat nu geen dag voorbij of een groep ondernemers dient een verzoek in bij de gemeente om de
deuren open te mogen doen. Ze beginnen steeds meer samen te werken en dus word de druk op de overheid groter en groter. Maar het aantal besmettingen stijgt nog elke dag met 3500 personen. De teller loopt richting de 100.000 besmettingen. Het aantal geregistreerde doden staat op 3100 maar dat aantal is in werkelijkheid veel hoger. Ik heb net nog een foto in de krant gezien waarbij de kinderen met het dode lichaam van hun moeder het ziekenhuis uit vluchten. De overheid wil dat de lichamen gecremeerd worden maar dat wil hier vrijwel niemand. Ze bevolking is zwaar gelovig en velen denken dat een gecremeerd lichaam niet naar het hiernamaals gaat. Dat heeft al tot de nodige doodsbedreigingen voor
het medisch personeel opgeleverd. Dus is de doodsoorzaak gewoon long ontsteking. Ik zou nu niet graag in de schoenen staan van de overheid.

Ze kunnen er bijna niet onderuit om de beperkingen te versoepelen. De bevolking heeft honger. De voedselhulp is bij lange na niet genoeg. De intensive care afdelingen liggen gemiddeld voor 70% vol in het land. Tot nu toe heeft Colombia het redelijk onder controle. Ze moeten links en rechts wel met vliegtuigen de patiënten vervoeren maar ze worden geholpen. Maar als nu alles open gaat dan weet ik niet wat er gaat gebeuren. De regering heeft eigenlijk geen keus meer. Het wordt steeds meer een keus tussen honger en ziekte. Wij kunnen alleen maar een kaars aansteken.”

Laat wat van je horen

*