16 augustus 2018

Adriaan vertelt vanuit Colombia : Farc

Farc

“Sinds er vrede is gesloten met het Farc is er heel veel gebeurd voor diegenen die van hun land waren verdreven door diezelfde Farc. Er zijn duizenden mensen terug gekeerd naar hun geboortegrond. Er hebben heel veel land herindelingen plaats gevonden. Honderden families hebben weer hun boerderij terug en zijn met hulp van de plaatselijke overheden weer aan het boeren.

Colombia is in enkele jaren een van de grootste exporteurs wereldwijd in avocado’s. Heel veel platteland dat leeggelopen was is weer bevolkt en biedt weer werk aan heel veel families. Een belangrijke steun daarbij zijn de plaatselijke volksvertegenwoordigers. Mensen die gekozen zijn door de bevolking en die hen verwoorden bij de onderhandelingen met de lokale overheden. Die zijn hard nodig en doen ongelofelijk goed werk. De teruggaaf van de grond heeft veel problemen mee gebracht. De infrastructuur is een drama. Wegen zijn er nauwelijks en gas licht en water zijn een luxe. Scholen moeten gebouwd worden en gezondheidszorg is er niet.

Maar sinds de dramatische verkiezingsnederlaag van het Farc is de veiligheid ook weer sterk afgenomen. Ze hebben tijdens de laatste verkiezingen amper stemmen gekregen en de gedroomde politieke toekomst is ver weg. Veel oud leden hadden zich al rijk gerekend met politieke baantjes en dat gaat dus niet door. Veel oud Farc strijders hebben zich aangesloten bij de lokale drugsbendes. Er is in 2017 48% meer bos gekapt dan in 2016. Het Farc heerst niet meer in de afgelegen provincies en er is ook geen toezicht De drugsbende clan de golfo kreeg zoveel nieuw leden dat ze het aandurfden om de regering uit te dagen. Daar is helaas niemand beter van geworden. De bendes proberen hun verloren terrein weer met geweld terug te krijgen. Sinds begin dit jaar zijn er al 180 volksvertegenwoordigers vermoord. Ik heb een ongelofelijk respect voor al die mensen die met gevaar voor eigen leven elke dag weer opkomen voor de behoeften van de bevolking. Ze moeten al leven in omstandigheden die al heel beroerd zijn. Daar komt dan het risico om vermoord te worden ook nog bij. De regering doet er alles aan om ze bescherming te bieden maar dat is bijna een hopeloze opdracht. De gebieden zijn afgelegen en de communicatie is moeilijk. Maar de mensen zijn een keer moeten vluchten en ze zijn vastberaden om dit niet nog een keer te doen. Daar steek ik graag een kaars voor op.”

Laat wat van je horen

*