27 november 2020

Archief voor 24 juni 2020

Adriaan vertelt vanuit Colombia: ongelijkheid

Adriaan van der Velden is geboren en getogen in Heeze. Woont intussen al jaren in Colombia. Hij vertelt:

“Ongelijkheid. Ik had gehoopt dat er met de protesten tegen de dood van George Floyd meer aandacht zou zijn voor de sociale ongelijkheid. Natuurlijk is het verschrikkelijk dat er nog steeds mensen worden veroordeeld op basis van kleur, afkomst, geloof of overtuiging. Maar volgens mij zit het grootste probleem in de sociale ongelijkheid. Vorige keer schreef ik al dat de Venezolanen bovenmatig vertegenwoordigd zijn in de misdaadcijfers in Colombia. Maar als je alleen werk kan krijgen als je, of harder werkt, of minder verdiend dan de gemiddelde Colombiaan wordt het leven niet makkelijk.

Deze mensen moeten mede daardoor een woonruimte gaan delen met anderen. Deze woonruimtes liggen allemaal ook nog eens in wijken waar geweld dagelijkse kost is. Dan wordt het bijna onmogelijk dat er niet een aantal de verkeerde kant op gaan. En voor je het weet worden de Venezolanen gestigmatiseerd als criminelen.

Maar de omstandigheden zijn voor een groot gedeelte de schuld. Wij hebben een school in San Bernardo del Viento in Cordoba. Dat is zone rood. Daar hebben de drugsbendes nog steeds de controle over de samenleving.

Leerkrachten [ en iedereen die wat meer verdiend dan iemand anders ] moeten er beschermgeld betalen. Dat is niet bepaald een aanbeveling om in Cordoba voor de klas te gaan staan. Dan komt onderwijs niet snel op de eerste plaats te staan. Dat onderwijs dat zo bepalend is om een einde te kunnen maken aan die sociale ongelijkheid. De meeste kinderen groeien daardoor op in een leefomgeving die gebaseerd is op geen verandering. Een vicieuze cirkel van geboren worden in armoede en dood gaan in armoede.

De bendes hebben hierdoor ook een constante aanwas van nieuwe leden. We doen met onze school onze uiterste best om verandering teweeg te brengen. Om de kinderen genoeg kennis bij te brengen dat ze weten dat ze hun leefomstandigheden kunnen veranderen. En zo zijn er heel veel initiatieven. Maar nog lang niet genoeg.

Er is meer dan geld genoeg op deze aarde om dit te realiseren. 5% van de wereldbevolking heeft 80% van de rijkdom in zijn bezit. Er zijn CEO’s die in een jaar meer verdienen dan het nationaal product van sommige landen. Multinationals die miljarden winst maken en amper belasting betalen.

George ik hoop van ganser harte dat je dood er ook voor gaat zorgen dat er een echte oplossing komt. Gelijke kansen voor iedereen op deze aarde. Rust zacht…

Verlieservaringen in het Coronatijdperk

cordaad welzijnHEEZE – De term mantelzorg wordt vrij vertaald vaak als volgt uitgelegd: de zorg die men binnen de naaste omgeving verleent aan diegene die een mantel nodig heeft die verwarmt, beschut en beveiligt.

 

“Jij bent zo’n mantelzorger, iemand die vol toewijding een naaste bijstaat. Mantelzorgers kenmerken zich door een hoog aanpassingsvermogen; je hebt je immers telkens opnieuw weer te verhouden tot wat er is en mogelijk telkens ook verandert en verloren gaat. Dit aanpassingsvermogen staat ook voor hoe je omgaat met het veranderen van het toekomstperspectief, het verlies van gezondheid of bijvoorbeeld het verlies van vrijheid om een keuze voor iets te maken. In dat kader gaat het om hoe je omgaat met het verlies van deze (en mogelijk meer en/of andere) aspecten in je leven.

 

De Vlaamse rouwspecialist Manu Keirse introduceerde in deze context de term ‘levend verlies’. Hij duidt daarmee de levenslange rouw die je ervaart als jijzelf of een naaste getroffen wordt door een chronische ziekte of beperking. Het gaat over verdriet dat op elk moment kan oplaaien, verwacht of onverwacht en dat soms verergert door de jaren heen.

 

En dan komt COVID-19…..

 

Daar waar iedereen zich opeens moet aanpassen aan het virus dat de wereld lam legde, komt deze aanpassing er voor de mantelzorger nog bij. Voor sommigen brengt de pandemie een steekvlam van verlies: je mag je dierbare bijvoorbeeld niet meer de zorg geven die je gewend bent te geven of je verliest deze dierbare zelfs; je mag elkaar niet meer zien of en voelt je machteloos. Anderen voelen bijvoorbeeld een stukje erkenning in de zin dat ook hun omgeving nu ervaart hoe het voelt om beperkt te worden in het dagelijks leven. In alle gevallen gaat het om aanpassen. En wat kunnen er dan een scala aan emoties voorbijkomen. Herken en erken jij deze emoties? Of is het ingewikkeld daaraantoe te geven? Waar liep je tegenaan in de afgelopen maanden? Wat heeft je overeind gehouden? Zelfzorg en gehoord worden welk verlies jij hebt geleden. Wat zou je helpen daarin te onderzoeken?

 

Allerlei onderwerpen die we, in samenwerking met Cordaad Welzijn, graag met jullie bespreken op een thema-avond op woensdag 8 juli aanstaande. Wij zijn twee gediplomeerd verliesbegeleiders, Julian van de Moosdijk en Louise Niesten-Sellink. Naast een professioneel oor hebben we ook oog voor jouw persoonlijk verhaal en gaan we in op achtergronden van verlies en rouw, speciaal gericht op mantelzorgers. Voel je welkom met jouw verhaal!”

 

Wanneer 8 juli van 19:30 tot 21:30

Waar: t Perron, Schoolstraat 48 Heeze

Aanmelden via steunpuntmantelzorghl@cordaadwelzijn.nl

Of via www.cursushuys.nl